De overstap van kaapvaart naar slavenhandel was niet echt duidelijk. Het werd op Calvinistische gronden zelfs in de eerste jaren van het bedrijf verworpen.
Er vond een ommekeer plaats en de slavenhandel werd snel gestart. Dit was mogelijk omdat de voordelen van de slavenhandel nu bijzonder goed waren. Handelend in niet-christenen was de slavenhandel toegestaan.
Slavenhalers wilden voor een regelmatige aanvoer van slaven voor de plantages zorgen. Plaatsen aan de West-Afrikaanse kust werden veroverd om te dienen als een verzamelpunt voor slaven. In 1637 werd Elmina, het grote Portugese bolwerk voor slavenhandel, bezet door de Nederlanders. Vanaf dit moment was Elmina het hoofdkantoor van het bedrijf in West-Afrika tot het stopzetten van de WIC. In 1641 volgde Luanda. De WIC maakte zijn macht aan de westkust van Afrika gestaag, waardoor de slavenhandel goed van start kon gaan. De meeste slaven waren echter gevlucht en de toenmalige gouverneur van Nederlands-Brazilië, Johan Maurits van Nassau (1636-1644), werd begraven onder verzoeken om voldoende aanbod van levend ebbenhout te verzekeren. Slavenhandelaars brachten slaven van Dahomey, Angola en andere West-Afrikaanse landen en ruilden ze aan de kust tegen goederen uit de Republiek. De slaven werden vervolgens naar Amerika getransporteerd waar ze opnieuw voor tropische producten ingewisseld werden, die vervolgens naar de Republiek werden vervoerd. Deze handel was wel bekend onder de naam driehoeksvaart.
Een belangrijke rol was weggelegd voor Curaçao. Dit eiland werd stilaan een Nederlands centrum voor de slavenhandel. Van Curaçao werden slaven overgebracht naar Spaans Zuid-Amerika en naar de Franse en Engelse eilanden in de regio. De meeste slaven gingen naar Suriname, dat sinds 1668 in Nederlandse handen was.
Een paar voorbeelden van de manier waarop slaven werden gestraft:
(dit werd als feiten van de onderstaande site gekopieerd, omdat er vragen over dit onderwerp waren)
*zweepslagen uitdelen aan:
mannen, maximaal 25 slagen
vrouwen, maximaal 15 slagen
jongens (14-15jr.) 15 slagen
meisjes (14-15 jr.) 10 slagen
jongeren onder de 14 jaar –
de gezagvoerders mogen toezien op ‘vaderlijke tucht’
Zwangere vrouwen mochten in geen geval met zweepslagen of een kettingboei worden gestraft.
Eigenaren en administrateuren hadden meer bevoegdheid tot het opleggen van zwaardere straffen, zoals:
het verbannen of verplaatsen van slaven naar een andere plantage of grond
het verdubbelen van de straffen die de gezagvoerders mocht uitvoeren, tenzij de eigenaar of administrateur op de plantage zelf woonde, dan was de strafhoogte van de gezagvoerder de norm.
*Gezagvoerders van plantages en gronden mochten:
slaven onthouden van sterke drank of melasse, voor maximaal 14 aaneengesloten dagen
slaven ketenen aan een lichte ketting (‘boei’) tijdens dag of nacht voor maximaal 14 dagen
slaven opsluiten gedurende maximaal 14 dagen tijdens de nacht of overdag.
Als jullie meer over willen weten, zoek op informatie hier:
https://deniekasan.wordpress.com/2013/06/29/over-het-straffen-van-slaven-en-eigenaren/
Bronnen:
www.historien.nl/geschiedenis-van-de-nederlandse-slavenhandel/
Er vond een ommekeer plaats en de slavenhandel werd snel gestart. Dit was mogelijk omdat de voordelen van de slavenhandel nu bijzonder goed waren. Handelend in niet-christenen was de slavenhandel toegestaan.
 |
| Slavernij WIC |
Slavenhalers wilden voor een regelmatige aanvoer van slaven voor de plantages zorgen. Plaatsen aan de West-Afrikaanse kust werden veroverd om te dienen als een verzamelpunt voor slaven. In 1637 werd Elmina, het grote Portugese bolwerk voor slavenhandel, bezet door de Nederlanders. Vanaf dit moment was Elmina het hoofdkantoor van het bedrijf in West-Afrika tot het stopzetten van de WIC. In 1641 volgde Luanda. De WIC maakte zijn macht aan de westkust van Afrika gestaag, waardoor de slavenhandel goed van start kon gaan. De meeste slaven waren echter gevlucht en de toenmalige gouverneur van Nederlands-Brazilië, Johan Maurits van Nassau (1636-1644), werd begraven onder verzoeken om voldoende aanbod van levend ebbenhout te verzekeren. Slavenhandelaars brachten slaven van Dahomey, Angola en andere West-Afrikaanse landen en ruilden ze aan de kust tegen goederen uit de Republiek. De slaven werden vervolgens naar Amerika getransporteerd waar ze opnieuw voor tropische producten ingewisseld werden, die vervolgens naar de Republiek werden vervoerd. Deze handel was wel bekend onder de naam driehoeksvaart.
Een belangrijke rol was weggelegd voor Curaçao. Dit eiland werd stilaan een Nederlands centrum voor de slavenhandel. Van Curaçao werden slaven overgebracht naar Spaans Zuid-Amerika en naar de Franse en Engelse eilanden in de regio. De meeste slaven gingen naar Suriname, dat sinds 1668 in Nederlandse handen was.
Een paar voorbeelden van de manier waarop slaven werden gestraft:
(dit werd als feiten van de onderstaande site gekopieerd, omdat er vragen over dit onderwerp waren)
*zweepslagen uitdelen aan:
mannen, maximaal 25 slagen
vrouwen, maximaal 15 slagen
jongens (14-15jr.) 15 slagen
meisjes (14-15 jr.) 10 slagen
jongeren onder de 14 jaar –
de gezagvoerders mogen toezien op ‘vaderlijke tucht’
Zwangere vrouwen mochten in geen geval met zweepslagen of een kettingboei worden gestraft.
Eigenaren en administrateuren hadden meer bevoegdheid tot het opleggen van zwaardere straffen, zoals:
het verbannen of verplaatsen van slaven naar een andere plantage of grond
het verdubbelen van de straffen die de gezagvoerders mocht uitvoeren, tenzij de eigenaar of administrateur op de plantage zelf woonde, dan was de strafhoogte van de gezagvoerder de norm.
 |
| Straffen van slaven- Spaanse bok |
*Gezagvoerders van plantages en gronden mochten:
slaven onthouden van sterke drank of melasse, voor maximaal 14 aaneengesloten dagen
slaven ketenen aan een lichte ketting (‘boei’) tijdens dag of nacht voor maximaal 14 dagen
slaven opsluiten gedurende maximaal 14 dagen tijdens de nacht of overdag.
Als jullie meer over willen weten, zoek op informatie hier:
https://deniekasan.wordpress.com/2013/06/29/over-het-straffen-van-slaven-en-eigenaren/
Bronnen:
www.historien.nl/geschiedenis-van-de-nederlandse-slavenhandel/
Reacties
Een reactie posten